Ed Hoornik – To Love a Woman

To love a woman is to escape death,
to be torn away from this earthly existence,
like flashes of lightning in each other’s souls,
to lay together, listening and dreaming,

To gently rock with trees at night,
kiss each other and have at each other,
in a blink of the eye to stand together in hardship,
to go under and come back up amazed.

“Asleep already?” I ask, but she doesn’t answer;
speechless, we lie thinking about each other:
two souls filled to the brim with sadness.

Far away is the world, that cannot touch us,
Close are the stars, that enchant as they sparkle.
It is as if I am dead and have left her behind.

~Translated from its original Dutch~

Een vrouw beminnen is de dood ontkomen,
Weggerukt worden uit dit aards bestaan,
Als bliksems in elkanders zielen slaan,
Te zamen liggen, luisteren en dromen,

Meewiegen met de nachtelijke bomen,
Elkander kussen en elkander slaan,
Elkaar een oogwenk naar het leven staan,
Ondergaan en verwonderd bovenkomen.

`Slaap je al?’ vraag ik, maar zij antwoordt niet;
Woordeloos liggen we aan elkaar te denken:
Twee zielen tot de rand toe vol verdriet.

Ver weg de wereld, die ons niet kan krenken,
Vlak bij de sterren, die betoovrend wenken.
‘T Is of ik dood ben en haar achterliet.